project

Leren fotograferen terwijl je wacht.

Leren fotograferen terwijl je wacht.

Tijdens het 5000 foto’s ‘project’ (om beter te leren fotograferen) merkte ik dat het best langzaam ging om te komen tot 5000 foto’s in plaats van 5000 clicks. Doordat ik echt er voor ging op gezette tijden. Eerst een onderwerp kiezen, dan plannen, opzetten, regelen en uiteindelijk een aantal foto’s maken. Series van 10, 20, 50, soms 100 clicks leverden dan een paar foto’s op. De vraag die ik mezelf ging stellen was “Hoe kan ik, buiten deze oefeningen en actieve momenten, nog meer of vaker mezelf ontwikkelen?”. Hoe kan je leren fotograferen terwijl je met andere zaken bezig bent?

Surfend over het internet, heb ik drie tips gevonden, die het leren fotograferen in ‘idle time’ versnellen. Graag deel ik ze met je:

Kijken in foto’s, ook zonder camera leren fotograferen

Wanneer je niets te doen hebt, in een wachtkamer wacht, in de file staat, al dat soort momenten die we onbewust aan ons voorbij laten trekken, zet je fotografie mindset aan! Kijk om je heen, zoek naar leuke (interessante) beelden, stel je voor hoe je een foto zou maken van de willekeurige onderwerpen die je ziet. Stel je voor hoe het van boven er uit zou zien, hoe het vanuit een laag perspectief er uit zou zien, vergelijk de beelden voor je geestesoog. Ga op zoek naar goede beelden, ook al maak je ze niet. Laat je visuele fantasie de vrije loop.

Ga op zoek naar foto’s van anderen die je aandacht trekken, en stel jezelf vragen over de foto.

Kijk met andere ogen tijdens het tijdverdrijf van social media en internet surfen, van Netflix en TV, van het lezen van de blaadjes bij de tandarts, van het bedolven worden onder reclame tijdens de boodschappen. Welke beelden vallen je op? Hoe zijn de foto’s gemaakt? Wat maakt dat de foto zo gemaakt is? Wat zou jij anders doen? Wat vind je goed, wat vind je minder? Ontwikkel je gevoel bij de foto’s die je ziet. Wat vind je van het perspectief? Wat vind je van de scherpte-diepte? Wat vind je van de gekozen afwerking? Wat vind je van het onderwerp? Wat vind je van de afsnijding? Wat vind je van de gekozen beeldhoek? Zit er beweging in de foto, zou je beweging willen toevoegen of juist weglaten? Wat vind je van de compositie? Past deze foto in deze context?

Neem altijd je camera mee

Simpel. Er zijn altijd momenten dat je een foto ziet die je wilt nemen. En bijna elke telefoon heeft een camera, dus gebruik deze dan ook wanneer je kan. Zoek en ontdek, alles kan gefotografeerd worden; het maakt niet uit, je kan ze altijd weer weggooien. En als je telefoon naar jou wens niet voldoende kan, kijk eens op marktplaats voor een kleine zakcamera die instelbaar is, waarmee je wel het diafragma en de sluitertijd kan regelen. Vang de unieke momenten die je tegenkomt, en oefen om tijdens de minder unieke momenten toch het beste beeld van de situatie te krijgen. Maak die foto’s, en geniet van het feit dat je niet tevreden bent, want dat is het bewijs dat je kritisch kan kijken.

Oefenen, oefenen, oefenen. Doen, doen, doen. Kijken, zien, ontwerpen, maken, beoordelen. Altijd iets te doen hebben als je niets te doen hebt. Het toevallige beeld vangen.

Toevallige bloem

Toevallige bloem, die ik je nu kan laten zien vanwege de Fujifilm XF1 die ik toen bij me had.

Toevallig in Almere

Vanuit de haven van Almere (ik moest iemand afzetten), de skyline van Almere. Gewoon met mijn telefoon.

Posted by Rutger in Fotografie, 0 comments

Your first 10000 photographs are your worst. – Henri Cartier-Bresson

“Your first 10000 photographs are your worst.”
Een bekende quote (bleek achteraf) die ik tegenkwam, al surfend over het web, van Henri Cartier-Bresson, een bekende fotograaf (bleek achteraf).

Zoals met alle vaardigheden, gaf de quote wederom aan dat de vaardigheid ontstaat met het doen, het uitvoeren. Een idee dat later een bestseller voor Malcolm Gladwell opleverde, het boek Outliers (Uitblinkers), dat in 2008 beschreef dat de overeenkomst tussen uitblinkers de 10000 uur oefenen was. De 10000-uur-regel als “the magic number of greatness.”. Gladwell’s boodschap: als je 10000 uur oefent, wordt je vanzelf excellent in de vaardigheid die je oefent.

Zoals veel boeken van de schrijver Gladwell, was dit niet zijn eigen idee; het idee was gebaseerd op inzichten van Professor Anders Ericsson. Ericsson die nogal wat kritiek had op het boek, waaronder de oversimplificatie van het idee dat als je maar wat deed in die 10000 uur, dat je toch expert in de vaardigheid zou worden.

Maar goed, de quote van Henri en het boek van Malcolm waren wel inspirerend. En wellicht als het inspiratie is wat je zoekt, dan doet de wetenschappelijke waarheid er niet zo veel toe. Het idee, de ingeving, het plan dat in mij ontstond was om gewoon de camera te pakken, en 5000 foto’s te maken. Als project op mijn todo list. Gewoon schieten en bekijken en beoordelen en bewerken. Onderwerp doet er niet toe, gewoon als oefening om beter te worden in de vaardigheid van fotograferen.

Toch even snel browsen door mijn digitale fotoverzameling: als early adoptor ben ik op digitaal overgestapt in 2002. Snel tellen leerde dat ik al 20000 foto’s in mijn digitale archief had, naast de analoge collectie, of wat ik daar nog van over heb. Waar zijn ze, de foto’s van mijn (eerste eigen) Minolta 16 toen ik 9 jaar oud was die door mijn vader werd ingesteld als ik ging schieten? Waar zijn ze, de foto’s van mijn ik-ben-vergeten-welke 35 mm camera op mijn 12e waarop ik ISO/DIN keuzes leerde maken, die ik zelf instelde aan de hand van een handig lijstje met lichtwaarden, en die van die gave luchten maakte door een ingebouwd blauw filter? Waar zijn ze, de foto’s van mijn twinlens middenformaat reflexcamera waar ik zo leuk mee dubbel belichten kon? Een paar vergrotingen, die heb ik nog, maar de rest is verdwenen toen ik op kamers ging wonen. Zonde.

5000 foto project

Dus de quote over 10000 foto’s, leidt tot een project van 5000 foto’s maken, met het idee iets meer gestructureerd te oefenen. Te spelen met de instellingen van de camera, en voor het eerst ook te gaan bewerken. De Olympus E-300 en Olympus E-510 krijgen een broertje, de Sony a58 met vier verschillende lenzen (leve Marktplaats). Als eerste fotobewerkingsprogramma’s gebruikte ik Darktable als workflow programma, en the Gimp als fotobewerkingsprogramma. Gratis en beschikbaar op Linux (en Darktable is tegenwoordig ook beschikbaar op Windows).

Zoekend naar een onderwerp, keek ik rond, en zag een vaas met daarin een mooie rode Amaryllis. De aftrap van mijn ontwikkeling in fotografie.

Rode Amaryllis Goudlelie, Sony a58 met Sigma 50mm macro lens.

Rode Amaryllis Goudlelie, Sony a58 met Sigma 50mm macro lens.

Dezelfde Goudlelie, nu na spelen met de bewerking.

Dezelfde Goudlelie, nu na spelen met de bewerking.

Posted by Rutger in Fotografie, 0 comments